Πώς να ξεπεράσεις έναν χωρισμό, σιγά σιγά

Είναι βράδυ, γράφεις στο κινητό «πώς να ξεπεράσω έναν χωρισμό» και κάθε τόσο κοιτάς μήπως σου έστειλε. Αν πονάς τόσο που σχεδόν ντρέπεσαι γι’ αυτό, δεν είσαι υπερβολική. Ένας χωρισμός πονάει στ’ αλήθεια, και όσο κι αν δεν το πιστεύεις τώρα, δεν θα πονάει έτσι για πάντα. Ξεπερνιέται σιγά σιγά, όχι με μια απόφαση. Στην πράξη βοηθούν πράγματα απλά: λιγότερη επαφή μαζί του, ύπνος και φαγητό όσο γίνεται κανονικά και δικοί σου άνθρωποι γύρω σου. Ας τα δούμε ένα ένα, από τις πρώτες δύσκολες μέρες μέχρι τη μέρα που θα ξαναβρείς τον εαυτό σου.

Γιατί πονάει τόσο πολύ ένας χωρισμός;

Επειδή μαζί με εκείνον χάνεις και μια ολόκληρη καθημερινότητα: το «καλημέρα» στο κινητό, τον καφέ της Κυριακής, τα σχέδια για το καλοκαίρι, τον πρώτο άνθρωπο που ήθελες να μάθει τα νέα σου. Γι’ αυτό ένας χωρισμός μοιάζει πολύ με πένθος. Πενθείς αυτό που ζήσατε, αλλά και όσα φανταζόσουν ότι θα ζούσατε.

Το νιώθει και το σώμα σου: σφίξιμο στο στήθος, κόμπος στο στομάχι, καθόλου όρεξη ή το αντίθετο, μια κούραση που δεν φεύγει με τίποτα. Κι ενώ ξέρεις ότι δεν σου κάνει καλό, το χέρι πηγαίνει μόνο του στο κινητό. Μοιάζει λίγο με το να κόβεις απότομα μια συνήθεια χρόνων: τις πρώτες μέρες η ανάγκη να του μιλήσεις είναι πιο δυνατή. Η λαχτάρα αυτή δείχνει πόσο σημαντικός ήταν για σένα, όχι ότι πρέπει να γυρίσεις πίσω.

Πονάει είτε σε άφησε εκείνος είτε έφυγες εσύ. Αν σε άφησε, παλεύεις με την απόρριψη και με ένα «γιατί» που δεν παίρνει απάντηση. Αν έφυγες εσύ, μπορεί να πονάς εξίσου και από πάνω να έχεις και ενοχές. Και στις δύο περιπτώσεις, δικαιούσαι να στεναχωριέσαι.

Αν αυτό που τελείωσε ήταν ένας γάμος πολλών χρόνων, με σπίτι και παιδιά στη μέση, έχεις να σκεφτείς και πολλά πρακτικά, γι’ αυτό γράψαμε ξεχωριστά για το διαζύγιο μετά από πολλά χρόνια. Κι αν πονάς για κάποιον που δεν ένιωσε ποτέ το ίδιο για σένα, θα σε βοηθήσει περισσότερο το άρθρο για το πώς να ξεπεράσεις κάποιον που δεν σε θέλει.

Τι να κάνω τις πρώτες μέρες μετά τον χωρισμό;

Τις πρώτες μέρες δεν χρειάζεται να βγάλεις άκρη με όσα έγιναν. Ο στόχος είναι πιο απλός: να φροντίσεις τα βασικά, μέρα με τη μέρα.

Πες το σε κάποιον δικό σου. Σε μια φίλη ή στην αδερφή σου. Ένα «χωρίσαμε και δεν είμαι καλά» αρκεί για να μην το κουβαλάς μόνη σου.
Φάε κάτι, έστω λίγο. Αν δεν έχεις όρεξη, μην περιμένεις να σου ανοίξει. Ένα γιαούρτι, μια φρυγανιά, τη σούπα που θα σου φέρει η μαμά σου. Νηστική και άυπνη, αντέχεις ακόμα πιο δύσκολα τη στεναχώρια.
Κράτα μια μικρή ρουτίνα. Ξύπνα περίπου την ίδια ώρα, κάνε ένα ντους, ντύσου και βγες για λίγο, έστω ως τον φούρνο ή τη λαϊκή. Όταν μέσα σου όλα είναι άνω κάτω, βοηθά να έχει τουλάχιστον η μέρα σου λίγη τάξη.
Μάζεψε ό,τι σου τον θυμίζει. Τις φωτογραφίες, το φούτερ του, τα δώρα. Δεν χρειάζεται να τα πετάξεις. Βάλ’ τα σε ένα κουτί, ψηλά στη ντουλάπα, μέχρι να μπορείς να αποφασίσεις ήρεμα τι θα τα κάνεις.
Άφησε τις μεγάλες αποφάσεις για αργότερα. Η μετακόμιση από τη μια μέρα στην άλλη, το κοντό κούρεμα, εκείνο το μεγάλο μήνυμα που του γράφεις από χθες: ό,τι μπορεί να περιμένει λίγες εβδομάδες, ας περιμένει.
Κλάψε όσο χρειάζεται. Το κλάμα δεν σε γυρίζει πίσω. Πιο δύσκολο είναι να κάνεις πως είσαι «μια χαρά» και να τα κρατάς όλα μέσα σου.

Δεν χρειάζεται να τον ξεπεράσεις σήμερα. Φτάνει να βγάλεις τη μέρα.

Θυμός, μοναξιά, άγχος: είναι φυσιολογικό να νιώθω έτσι;

Ναι. Τις πρώτες εβδομάδες η διάθεση αλλάζει πολλές φορές μέσα στη μέρα. Το πρωί είσαι αποφασισμένη, το μεσημέρι θυμωμένη και το βράδυ θα έδινες τα πάντα για να γυρίσει. Δεν τρελαίνεσαι. Έτσι είναι συνήθως η αρχή.

Ο θυμός

Πολλές γυναίκες ντρέπονται για τον θυμό που νιώθουν μετά τον χωρισμό, κι όμως είναι από τα πιο συνηθισμένα συναισθήματα. Συχνά σου δείχνει τι δεν ήταν εντάξει: πού πληγώθηκες, πού έδινες περισσότερα από όσα έπαιρνες. Έχεις κάθε δικαίωμα να θυμώνεις. Απλώς μην αφήσεις τον θυμό να του γράψει μηνύματα για λογαριασμό σου, γιατί αύριο θα τα μετανιώνεις. Γράψ’ τα όλα σε ένα χαρτί που δεν θα στείλεις ποτέ ή βγες για ένα γρήγορο περπάτημα, και μετά πες τα σε κάποια που σε ακούει χωρίς να σε κρίνει. Κι αν θυμώνεις με τον εαυτό σου («πώς δεν το είδα;»), θυμήσου ότι τότε ήξερες όσα ήξερες. Περισσότερα θα βρεις στο άρθρο για το πώς να διαχειριστείς τον θυμό σου.

Η μοναξιά

Η μοναξιά έχει συνήθως τις ώρες της: η Κυριακή το απόγευμα, η στιγμή που γυρίζεις σπίτι και κανείς δεν σε ρωτάει πώς πέρασες, το Σάββατο βράδυ που όλοι έχουν κανονίσει κάτι με το ταίρι τους. Κανόνισε από πριν έναν καφέ, ένα τηλεφώνημα ή μια βόλτα για εκείνες τις ώρες, και λέγε «ναι» στις προσκλήσεις, ακόμα κι αν δεν έχεις κέφι. Αν η μοναξιά σε βαραίνει περισσότερο απ’ όσο περίμενες, ίσως σε βοηθήσει το άρθρο για το τι μπορείς να κάνεις όταν νιώθεις μοναξιά.

Το άγχος

Συχνά το μυαλό τρέχει μπροστά, στο αύριο: «Θα μείνω μόνη;», «Θα βρω ποτέ κάποιον;», «Πώς θα τα βγάλω πέρα οικονομικά;». Αυτό το άγχος μπορεί να το νιώσεις και στο σώμα, με ταχυπαλμίες ή σφίξιμο στο στομάχι. Όταν σε πιάνει, κάνε μερικές ανάσες όπου η εκπνοή κρατάει λίγο περισσότερο από την εισπνοή, για παράδειγμα εισπνοή ως το τέσσερα, εκπνοή ως το έξι. Και θύμισε στον εαυτό σου ότι αυτό που νιώθεις είναι ο φόβος για το μέλλον, όχι το ίδιο το μέλλον.

Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι, γιατί σήμερα ένας πρώην δεν φεύγει ποτέ εντελώς. Είναι στο Instagram, στις κοινές φωτογραφίες, στην ομάδα της παρέας στο Viber. Κάθε φορά που τον βλέπεις, η πληγή ξανανοίγει λίγο.

Η επαφή μαζί του

Αν μπορείς, κόψε για ένα διάστημα κάθε επαφή μαζί του. Το κάνεις για να ησυχάσει το δικό σου μυαλό, όχι για να τον τιμωρήσεις ή για να του λείψεις. Ένας μήνας είναι ένας καλός πρώτος στόχος, και μετά βλέπεις πώς νιώθεις.

Κρύψε τη συνομιλία σας. Αρχειοθέτησέ τη και βγάλε τον από τα αγαπημένα, για να μην τον έχεις μπροστά σου κάθε φορά που ανοίγεις το κινητό.
Γράψε το μήνυμα, αλλά μην το στείλεις σε εκείνον. Στείλ’ το σε μια φίλη που θα σου πει «άσ’ το». Τις περισσότερες φορές, ως το πρωί η ανάγκη έχει ξεθυμάνει.
Αν έχετε παιδιά μαζί, η επαφή δεν γίνεται να κοπεί. Κράτα την όμως στα πρακτικά: ώρες, σχολείο, γιατροί. Οι μεγάλες κουβέντες ας περιμένουν να ηρεμήσετε και οι δύο.
Αν έχετε κοινή παρέα ή δουλεύετε μαζί, ένα ευγενικό «γεια» αρκεί. Δεν είσαι υποχρεωμένη να γίνετε φίλοι από την επόμενη μέρα.

Το να μπαίνεις στο προφίλ του για να δεις τι κάνει είναι σαν να ξύνεις μια πληγή για να δεις αν έκλεισε. Έχεις τρεις επιλογές, από την πιο ήπια ως την πιο αυστηρή:

Σίγαση. Δεν βλέπεις πια τις αναρτήσεις και τις ιστορίες του, και εκείνος δεν ειδοποιείται.
Διακοπή ακολούθησης (unfollow). Πιο καθαρό βήμα, αν η σίγαση δεν σου αρκεί. Να ξέρεις μόνο ότι μπορεί να το προσέξει.
Μπλοκάρισμα. Για όταν σου στέλνει ενώ του ζήτησες να σταματήσει, ή όταν απλώς δεν αντέχεις να ξέρεις ότι βλέπει τα δικά σου. Δεν χρωστάς εξηγήσεις σε κανέναν.

Τις κοινές φωτογραφίες μην τις σβήσεις σε μια στιγμή θυμού. Μετάφερέ τις σε έναν φάκελο που δεν ανοίγεις και αποφάσισε σε μερικούς μήνες. Κι αν οι φωτογραφίες στο κινητό αρχίσουν να σου βγάζουν «αναμνήσεις» από πέρσι, συνήθως μπορείς να τις κρύψεις από τις ρυθμίσεις.

Όταν κοιμάσαι ξανά μόνη: πώς να περάσεις τα βράδια

Τη μέρα η δουλειά και οι υποχρεώσεις σε κρατούν απασχολημένη. Το βράδυ μένεις μόνη με το ταβάνι και τις σκέψεις σου. Κι αν μοιραζόσουν το κρεβάτι με κάποιον για χρόνια, ακόμα και η ησυχία του δωματίου μπορεί να σου φαίνεται ξένη. Μερικά πράγματα που βοηθούν πολλές γυναίκες:

Κάνε το κρεβάτι ξανά δικό σου. Βάλε καινούργια σεντόνια, το μαξιλάρι στη μέση, κοιμήσου στη δική του πλευρά ή διαγώνια. Μικρές αλλαγές, για να μη σου θυμίζει κάθε βράδυ αυτό που λείπει.
Γέμισε λίγο την ησυχία. Αν η σιωπή σε φορτώνει, βάλε έναν απαλό ήχο στο βάθος, όπως βροχή ή λευκό θόρυβο, ή μια ήρεμη φωνή που διαβάζει μια ιστορία.
Άφησε το κινητό μακριά από το κρεβάτι. Αργά τη νύχτα, το «μια ματιά μόνο» στο προφίλ του γίνεται εύκολα μία ώρα.
Αν δεν σε παίρνει ο ύπνος, σήκω. Πήγαινε σε άλλο δωμάτιο με χαμηλό φως, κάνε κάτι ήσυχο και γύρνα στο κρεβάτι όταν νυστάξεις.
Πρόσεξε το «ένα ποτηράκι για να ηρεμήσω». Το κρασί μπορεί να σε βοηθήσει να αποκοιμηθείς, αλλά συχνά κάνει τον ύπνο πιο ελαφρύ και σπαστό αργότερα μέσα στη νύχτα.

Είναι αναμενόμενο να περάσεις και μερικές άγρυπνες νύχτες. Περισσότερες ιδέες θα βρεις στο άρθρο για το τι να κάνεις όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς. Αν όμως περνούν εβδομάδες και ο ύπνος δεν λέει να έρθει, μίλησε με τον γιατρό σου.

Διαλογισμός για χωρισμό: μια άσκηση πέντε λεπτών

Δεν χρειάζεται να έχεις κάνει ποτέ διαλογισμό. Η άσκηση αυτή κρατάει περίπου πέντε λεπτά και μπορείς να την κάνεις στον καναπέ, στο κρεβάτι ή στο αυτοκίνητο, παρκαρισμένη, πριν ανέβεις στο σπίτι.

Βρες μια άνετη στάση. Κάθισε ή ξάπλωσε, όπως σε βολεύει. Κλείσε τα μάτια ή κοίτα χαμηλά.
Ακούμπησε την παλάμη σου στο στήθος. Νιώσε τη ζεστασιά της και το στήθος που ανεβοκατεβαίνει από κάτω. Άφησε την εκπνοή να βγαίνει λίγο πιο αργά, σαν να ξεφουσκώνεις.
Δώσε ένα όνομα σε αυτό που νιώθεις. Πες το μέσα σου, απλά: «Αυτό είναι λύπη». Ή θυμός, ή φόβος. Δεν χρειάζεται να το διώξεις. Αρκεί να το αναγνωρίσεις.
Βρες πού το νιώθεις. Στον λαιμό, στο στήθος, στο στομάχι; Άφησε την προσοχή σου να μείνει εκεί για λίγο, μαλακά, σαν να κάθεσαι δίπλα σε μια φίλη που κλαίει.
Πες στον εαυτό σου κάτι τρυφερό. Ό,τι θα έλεγες στην κολλητή σου, αν ήταν στη θέση σου: «Πονάς, και είναι λογικό. Δεν είσαι η μόνη που το ζει. Θα περάσει».
Γύρνα σιγά σιγά. Νιώσε τα πόδια σου, άκου τους ήχους γύρω σου. Άνοιξε τα μάτια όταν είσαι έτοιμη.

Αν σου είναι πιο εύκολο να σε οδηγεί μια ήρεμη φωνή, η εφαρμογή COYA έχει καθοδηγούμενους διαλογισμούς στα ελληνικά, στην κατηγορία «Ηρεμία & Χαλάρωση», για τις πιο δύσκολες ώρες. Για τα βράδια που ο ύπνος αργεί υπάρχουν και ιστορίες ύπνου στα ελληνικά, καθώς και ήχοι όπως η βροχή και ο λευκός θόρυβος.

Πώς να ξαναβρώ τον εαυτό μου μετά τον χωρισμό;

Μια μέρα θα καταλάβεις ξαφνικά ότι έφτασε μεσημέρι και δεν τον σκέφτηκες ούτε μία φορά. Μετά θα έρθει μια κακή μέρα και θα νομίσεις ότι γύρισες στην αρχή. Δεν γύρισες. Αυτή η διαδρομή δεν είναι ευθεία γραμμή, πάει μπρος πίσω, και συνήθως, με τον καιρό, τα πισωγυρίσματα κρατούν λιγότερο.

Σε μια μεγάλη σχέση πολλά πράγματα γίνονται «δικά μας»: οι φίλοι, οι συνήθειες, οι διακοπές, ακόμα και η μουσική. Τώρα είναι η ώρα να αναρωτηθείς ξανά: εγώ τι θέλω;

Θυμήσου τι σου άρεσε πριν τον γνωρίσεις. Ένα χόμπι που άφησες στην άκρη ή μια φίλη που την έχεις χάσει.
Δοκίμασε κάτι μικρό και καινούργιο. Ένα μάθημα χορού ή κεραμικής, κολύμπι τα πρωινά. Κάτι που δεν έχει καμία σχέση μαζί του.
Κινήσου, όπως σου ταιριάζει. Ένα γρήγορο περπάτημα δίπλα στη θάλασσα ή λίγη γιόγκα στο σαλόνι. Δεν θα σβήσει τον πόνο, αλλά πολλές γυναίκες βρίσκουν ότι μετά ανασαίνουν λίγο πιο εύκολα.
Ρώτα τον εαυτό σου τι έμαθες, όχι ποιος έφταιξε. Όταν ο πόνος δεν σε πνίγει πια, κάθισε με ένα τετράδιο: τι θέλω σε μια επόμενη σχέση; Τι δεν θα δεχτώ ξανά;
Πρόσεξε πώς μιλάς στον εαυτό σου. Αντί για «ήμουν χαζή», πες «αγάπησα και πόνεσα».

Πόσο καιρό θα κάνω να τον ξεπεράσω;

Δεν υπάρχει σωστός χρόνος. Κάποιες γυναίκες νιώθουν καλύτερα μέσα σε λίγους μήνες, άλλες θέλουν περισσότερο, ειδικά μετά από μια σχέση πολλών χρόνων. Δεν έχεις μείνει πίσω. Πας με τον δικό σου ρυθμό.

Πότε να μιλήσεις με ψυχολόγο ή γιατρό;

Η λύπη μετά από έναν χωρισμό είναι φυσιολογική, ακόμα κι όταν είναι πολύ έντονη. Κάποιες φορές όμως βαραίνει τόσο, που δεν αρκεί να περιμένεις να περάσει. Αξίζει να μιλήσεις με έναν ψυχολόγο ή με τον γιατρό σου αν:

η θλίψη δεν σε αφήνει: είναι εκεί σχεδόν όλη μέρα, σχεδόν κάθε μέρα, για περισσότερες από δύο εβδομάδες
δυσκολεύεσαι με τα βασικά: να πας στη δουλειά, να φροντίσεις τα παιδιά ή το σπίτι, να σηκωθείς από το κρεβάτι
σχεδόν δεν τρως ή δεν κοιμάσαι για εβδομάδες, ή χάνεις κιλά χωρίς να το θέλεις
τίποτα δεν σου δίνει πια χαρά, ούτε όσα αγαπούσες πριν
καταφεύγεις στο αλκοόλ, σε χάπια ή σε κάτι άλλο για να μη νιώθεις
έχεις ταχυπαλμίες ή πόνο στο στήθος που σε ανησυχούν. Καλό είναι να σε δει γιατρός, και αν ο πόνος είναι δυνατός ή ξαφνικός, κάλεσε αμέσως το 166.

Αν η σχέση είχε βία, απειλές ή έλεγχο, ή αν εκείνος δεν σε αφήνει ήσυχη μετά τον χωρισμό, δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις μόνη σου. Μπορείς να τηλεφωνήσεις στην 24ωρη γραμμή SOS 15900 και, αν κινδυνεύεις εκείνη τη στιγμή, να καλέσεις το 112.

Κι αν σου περάσει από το μυαλό ότι δεν αξίζει να ζεις ή ότι θέλεις να κάνεις κακό στον εαυτό σου, μη μείνεις μόνη με αυτή τη σκέψη. Πάρε τηλέφωνο την 24ωρη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία στο 1018 ή τη Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης στο 10306. Σε έκτακτη ανάγκη, κάλεσε το 166 ή το 112.

Το να ζητήσεις βοήθεια είναι κι αυτό ένας τρόπος να φροντίσεις τον εαυτό σου. Έχουμε γράψει και για το τι μπορείς να κάνεις μόνη σου όταν η διάθεση πέφτει πολύ, πάντα μαζί με τη στήριξη ενός ειδικού, όχι στη θέση της.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι φυσιολογικό να νιώθω τόσο θυμό μετά τον χωρισμό;

Ναι, είναι από τα πιο συνηθισμένα συναισθήματα μετά από έναν χωρισμό και συχνά δείχνει ότι κάτι σε πλήγωσε ή ότι δεν πήρες όσα χρειαζόσουν. Βοηθά να τον βγάζεις γράφοντας ή με ένα γρήγορο περπάτημα, και να αφήνεις για αργότερα τα μηνύματα προς εκείνον. Αν περνούν μήνες και ο θυμός δεν λέει να καταλαγιάσει, μια κουβέντα με ψυχολόγο μπορεί να σε βοηθήσει.

Δεν είσαι υποχρεωμένη, αλλά αν οι αναρτήσεις του σε ταράζουν, αξίζει να σταματήσεις να τις βλέπεις. Ξεκίνα από τη σίγαση, που εκείνος δεν τη μαθαίνει, και πήγαινε στο unfollow ή στο μπλοκάρισμα αν χρειαστεί. Ό,τι κι αν διαλέξεις, το κριτήριο είναι ένα: τι σε βοηθά να ησυχάσεις.

Πότε είμαι έτοιμη για μια νέα σχέση μετά από χωρισμό;

Δεν υπάρχει ημερομηνία που να ισχύει για όλες. Καλό σημάδι είναι όταν τον σκέφτεσαι χωρίς να σφίγγεται το στομάχι σου και όταν θέλεις να γνωρίσεις κάποιον επειδή σε ενδιαφέρει, όχι για να γεμίσεις ένα κενό. Αν συγκρίνεις κάθε καινούργιο άνθρωπο μαζί του, ίσως χρειάζεσαι λίγο ακόμα χρόνο.

Γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ μετά τον χωρισμό;

Γιατί το βράδυ είναι η πρώτη ήσυχη ώρα της μέρας και το μυαλό την αρπάζει για να ξαναπαίξει όσα έγιναν. Ένας απαλός ήχος στο βάθος και το κινητό μακριά από το κρεβάτι συχνά βοηθούν. Αν περνούν εβδομάδες χωρίς καλό ύπνο, μίλησε με τον γιατρό σου.

Πότε ο χωρισμός γίνεται κατάθλιψη;

Η λύπη μετά από χωρισμό συνήθως έρχεται σε κύματα, με πιο ελαφριές στιγμές ανάμεσα. Αν όμως για περισσότερες από δύο εβδομάδες νιώθεις άδεια σχεδόν όλη μέρα, δεν χαίρεσαι με τίποτα και δυσκολεύεσαι με τα βασικά, αξίζει να μιλήσεις με έναν ψυχολόγο ή με τον γιατρό σου. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να σου πει τι ακριβώς περνάς, και δεν χρειάζεται να περιμένεις να χειροτερέψει για να ζητήσεις στήριξη.